Endoskop to rurka wyposażona w światło, którą można wprowadzić do organizmu przez naturalne otwory lub małe nacięcia chirurgiczne.
Endoskop to przyrząd diagnostyczny, który integruje tradycyjną optykę, ergonomię, mechanikę precyzyjną, nowoczesną elektronikę, matematykę i oprogramowanie. Zawiera czujniki obrazu, soczewki optyczne, źródło światła i urządzenia mechaniczne. Można go wprowadzić do żołądka przez usta lub inne naturalne otwory. Endoskopy mogą uwidocznić zmiany, których-nie da się zobaczyć za pomocą promieni rentgenowskich, co czyni je niezwykle przydatnymi dla lekarzy. Na przykład za pomocą endoskopu lekarze mogą obserwować wrzody lub nowotwory żołądka i opracować najlepszy plan leczenia.
Najwcześniejsze endoskopy były wykonane ze sztywnych rurek i zostały wynalezione ponad 100 lat temu. Chociaż były stopniowo udoskonalane, nadal nie osiągnęły powszechnego zastosowania. Później, w latach pięćdziesiątych, endoskopy wykonano z elastycznych rurek, dzięki czemu można je było łatwo zginać na zagięciach ciała. W 1965 roku Harold Hopkins zainstalował na endoskopie cylindryczną soczewkę, aby pole widzenia było wyraźniejsze. Dzisiejsze endoskopy mają zwykle dwie rurki z włókna szklanego. Przez jedną z nich światło wnika do organizmu, a lekarze obserwują przez drugą rurkę lub kamerę. Niektóre endoskopy mają nawet mikro-czujniki z obwodami scalonymi, które przekazują zaobserwowane informacje z powrotem do komputera.
