Istnieją dwie główne zasady obrazowania endoskopów: obrazowanie optyczne i obrazowanie elektroniczne. Obrazowanie optyczne wykorzystuje elementy optyczne, takie jak soczewki i pryzmaty, do wyświetlania obrazu wewnętrznej wnęki na obserwatora lub monitora. Obrazowanie elektroniczne wykorzystuje komponenty elektroniczne, takie jak czujniki CCD lub CMOS, do przekształcania obrazu wewnętrznej wnęki na sygnały elektroniczne, które są następnie wyświetlane na monitorze.
Endoskopy mają szerokie zastosowanie w medycynie, dzieląc się głównie na dwie kategorie: diagnostyczne i terapeutyczne. W diagnostyce endoskopy można stosować do badania narządów wielu układów, w tym przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, ucha, nosa i gardła, ginekologii, urologii i stawów. W dziedzinie terapeutycznej endoskopy można stosować w chirurgii endoskopowej, leczeniu i terapii uzupełniającej.
